6 listopada br. odbyły się zajęcia z profilaktyki, których celem było rozwijanie umiejętności rozpoznawania, nazywania i konstruktywnego wyrażania emocji, w szczególności złości. Na początku spotkania uczestnicy zostali przywitani i poproszeni o wskazanie swojego nastroju na „termometrze uczuć”, co pozwoliło wprowadzić ich w temat zajęć. Następnie odbyła się rozmowa kierowana na temat tego, czy złość jest dobra, czy zła oraz czy jest nam potrzebna? Uczniowie wspólnie doszli do wniosku, że złość jest emocją naturalną, ale ważne jest, by umieć ją wyrażać w bezpieczny sposób. W dalszej części uczestnicy narysowali sylwetkę człowieka i zaznaczali na niej miejsca, w których w ciele odczuwają złość – powstała w ten sposób „mapa złości”. Uczniowie poznali również różne sposoby radzenia sobie ze złością oraz mogli podzielić się swoimi sposobami. Podczas zabawy „Fakty i mity o złości” uczniowie odpowiadali, pokazując kciuk w górę lub w dół, co pozwoliło im utrwalić zdobytą wiedzę. Następnie poznali „Historię jednej złości” oraz wzięli udział w eksperymencie z oranżadą, który obrazował, jak narastająca złość może w końcu „wybuchnąć”, jeśli nie zostanie rozładowana na bieżąco. Przykładem była również opowiadana wspólnie historia Krzysia, który przez cały dzień tłumił emocje, aż w końcu „eksplodował” jak potrząśnięta butelka oranżady. Na zakończenie uczniowie uczestniczyli w ćwiczeniu z „balonikiem złości” – wspólnie pompowali balon symbolizujący narastającą złość, po czym stopniowo wypuszczali z niego powietrze, ucząc się, że emocje można rozładowywać stopniowo i w sposób bezpieczny. Gdy jeden z balonów pękł, stał się towarzyszącym zajęciom symbolem, że niekontrolowana złość może prowadzić do „wybuchu”. Zajęcia przebiegły w miłej atmosferze. Uczniowie aktywnie uczestniczyli w dyskusji i ćwiczeniach, chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami. Podsumowując, uczestnicy zrozumieli, że złość jest potrzebna, ale ważne jest, aby ją rozpoznawać, akceptować i wyrażać w sposób bezpieczny i konstruktywny.
Zdjęcia z wydarzenia (kliknij tutaj).
Autor tekstu mgr Anna Ceglarska
